Daphne Aers

Daphne Aers

‘Ik ben begonnen met het maken van een betere kroket.’

In 2000 stopte Daphne Aers met haar werk als boekhouder bij een krokettenfabriek die overgedragen werd. “Ik had geen budget om het bedrijf over te nemen, maar het leek me wel wat. Toen heb ik een cafeetje gekocht, 150 vierkante meter, en zo zijn we gestart met TNS. Zonder klanten, volledig handwerk.”

Twee jaar later vroeg Delhaize Daphne om bio-kaaskroketten te maken. “We hebben dat gedaan omdat de grote jongens dat niet wilden maken. Dat was het begin en vandaag voorzien we bijna alle supermarkten van kroketten. En dit jaar leveren we ook voor het eerst in Slowakije, Polen en Italië.” Het bedrijf werkt nog altijd volgens de oorspronkelijke, handmatige werkwijze en recepten. “Dat heeft toch aantrekkingskracht, het ruikt precies zoals thuis. Ik ben begonnen met het maken van een betere kroket. Ik wil dat het goed is. Echt klaargemaakt.” Voor de productie maakt Daphne gebruik van een Handtmann vulmachine en daarachter de vijfkops Verbufa vormmachine.
“Deze machine maakt de juiste vorm en dat wordt dan op gewicht afgevuld. We maakten in het begin handmatig vijfhonderd kroketten per dag, nu veertigduizend.”
Geen verkopers, geen productiechefs, Daphne doet alles zelf. En ‘s avonds staat ze ook nog in haar eigen krokettenbar in Gent. “Het is aan de ene kant soms zeer vermoeiend en mijn zwakte, omdat het me boven het hoofd groeit. Maar aan de andere kant is het ook mijn sterkte, want als een klant belt weet ik zelf wat er gekookt is, wanneer, waar en wat erin zat. Ik kan dus heel rap inspringen op vragen.”

“Dikwijls zeg ik: ik heb genoeg gedaan, ik wil niet meer groeien. Maar dan komt er weer iemand bij, of een bestaande klant vraagt iets nieuws en dan denk ik: ‘ja, ja, ja’. Zolang ik er mijn plezier uit haal en alles onder controle heb, zo lang wil ik het doen. Als ik reuzenmassa’s moet produceren, voilà, dan blijf ik er af.”